pldaenfrdeuk


 czwartek 14 listopada 2019r.   imieniny: Agata, Emil, Józef

Reklama

A A A
4.7142857142857 1 1 1 1 1 Ocena 4.71 (14)

Istniejąca w pobliżu baza surowcowa i rosnące potrzeby na wyroby drzewne, a także posiadane tradycje drzewne zaważyły o podjęciu decyzji budowy nowoczesnego przedsiębiorstwa drzewnego. Można powiedzieć, że barlineckie zakłady wykorzystały sprzyjający klimat pozwalający na inwestycje.

Budowę zakładów drzewnych na nowym terenie zapoczątkowano wmurowaniem kamienia węgielnego 2 października 1969 roku. Rozpoczęcie robót nastąpiło w drugim kwartale 1970 roku. Na obszarze 31 hektarów w szybkim tempie powstawał nowy zakład. Do czasu jego uruchomienia produkcja odbywała się w zakładach przy ulicy 31 Stycznia i Jeziornej.

barlinek

Fotografie z placu budowy nowego zakładu.

 

Zakończenie pierwszego etapu budowy przedsiębiorstwa miało miejsce w maju 1973 roku. Uruchomiono wówczas pierwszy wydział w nowym zakładzie, jakim była wytwórnia okleiny. W tym samym czasie zaprzestał działalność zakład przy ulicy 31 Stycznia, a na jego terenie rozpoczęto budowę budynków mieszkalnych. Zakład przy ulicy Jeziornej prowadził jeszcze działalność do 1977 roku. Od tego czasu na terenach poprodukcyjnych nic się nie dzieje, a budynki tam zlokalizowane popadają w ruinę.

barlinek

Tereny poprodukcyjne w dniu dzisiejszym

barlinek

Budynki starych zakładów popadające w ruinę.

 

Kolejne wydziały zostały uruchomione w następującej kolejności: wydział tarcicy iglastej w sierpniu 1973 roku, wydział klejonych desek podłogowych w marcu 1974 roku i wydział tarcicy liściastej z fryzarnią w maju 1974 roku.

W 1975 roku Barlinecki Zakład Przemysłu Drzewnego zmienił nazwę na Barlineckie Przedsiębiorstwo Przemysłu Drzewnego.

Z chwilą wybudowania nowego zakładu, któremu nadano imię profesora Franciszka Krzysika, przedsiębiorstwo z uwagi na bardzo duże możliwości zaczęło odgrywać ważną rolę w polskim przemyśle drzewnym.

Wydział W1 obejmujący trak przecierający drzewo iglaste posiadał roczną zdolność przeróbczą 70,5 tys. m3 drewna liściastego. Wytwórnia okleiny W2 potrafiła przerobić 25 tys. m3 surowca, co odpowiadało 10 milionom m2 okleiny rocznie. Wydział W4, na którym przecierano drewno iglaste na tarcicę mógł przerobić rocznie 67 tys. m3 surowca przeznaczonego na elementy meblowe, stolarkę budowlaną oraz półfabrykaty do produkcji klejonej deski podłogowej.

 

barlinek

Kierownictwo BPPD w roku 1975 r.
Na zdjęciu od lewej: Józef Sieratowicz, Roman Marcinkowski, Jan Kulak, Jan Sobolewski, Marian Ludwikowski, Ryszard Kurpiewski, Wiesław Nadowski, Tadeusz Kaliwoszka, Kazimierz Przybylski, Ryszard Mucek, Henryk Smurawa, Eugeniusz Kotarski, Tadeusz Parol, Feliks Szwengler.

 

Na kolejnym wydziale o nazwie W3, na którym produkowano najbardziej znany wyrób przedsiębiorstwa to jest trzywarstwową podłogową deskę klejoną zdolność produkcyjna wynosiła 420 tys. m2 deski rocznie.

Pierwszy milion metrów kwadratowych deski posadzkowej typu „Bar” wyprodukowano w listopadzie 1978 roku. Sprzedaż kolejnego miliona świętowano w maju 1981 roku, a trzeciego miliona już w listopadzie 1983 roku.

Głównym surowcem produkcyjnym było drewno krajowe dostarczane z Nadleśnictwa Lasów Państwowych z terenu Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie. Zakład zakupywał także poprzez firmy niemieckie drewno egzotyczne z krajów afrykańskich.

Odbiorcami wyrobów były fabryki mebli, handel zaopatrzeniowy, indywidualni nabywcy, kolejnictwo i przemysł okrętowy, a także centrale handlu zagranicznego, eksportujące produkty barlineckiego zakładu do krajów Europy Zachodniej. Produkcja eksportowa wynosiła około 50 % produkcji towarowej.

W sierpniu 1995 roku obchodzono uroczyście 50 lecie BPPD. Przedsiębiorstwo wnosiło znaczny wkład w rozwój miasta, a zatrudniając ponad 1000 pracowników uczestniczyło w rozwiązywaniu podstawowych problemów społeczeństwa Barlinka.

Nowe czasy, w których współzawodnictwo i rywalizacja na rynku stawały się bardzo istotne, wymuszały unowocześnienie firmy. Kierownictwo było świadome, że tylko ambitny plan rozwoju może uratować zakład. Wiązało się to z jednak z wprowadzeniem marketingowego systemu zarządzania firmą i z nowymi inwestycjami, które nie były możliwe bez pozyskania na ten cel środków.

Okres przemian gospodarczych i narodziny krajowego potentata drzewnego.

W czasach przemian gospodarczych współzawodnictwo i rywalizacja na rynku wymuszały unowocześnienie firmy i wprowadzenie marketingowego systemu zarządzania. Nie było to jednak możliwe bez pozyskania na ten cel środków, których zaczęto szukać w prywatyzacji przedsiębiorstwa.

Chcąc ratować dobrze rokujący zakład państwowy, 1 czerwca 1999 roku wojewoda zachodniopomorski podjął decyzję o jego prywatyzacji. W wyniku tego postanowienia firma została sprywatyzowana i jako aport weszła w skład spółki „Barlinek” S.A.

Fakt ten spowodował podwyższenie kapitału zakładowego spółki, co umożliwiło dekapitalizowanie firmy, a także jej rozbudowę i modernizację. To wszystko przełożyło się na wzrost produkcji.

REKLAMA

Z początkiem 2000 roku rozpoczęto stały proces rozwoju zakładu. Ukierunkowano go głównie na budowę nowych linii produkcyjnych podłogi trójwarstwowej. Orientacja ta spowodowała podwyższenie mocy produkcyjnych oraz pozwoliła na utworzenie nowych miejsc pracy. Decyzja szefostwa firmy, którzy wykorzystali rosnące zapotrzebowanie na trójwarstwową deskę podłogową okazała się trafna. Od tego momentu nastąpił jej dynamiczny rozwój, co pozwoliło firmie zadebiutować 22 września 2005 roku na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.

Menedżerskie metody kierowania firmą, widoczny rozwój oraz zainteresowanie jej produktem finalnym sprawiło duże zainteresowanie papierami spółki, a akcje osiągnęły dobry wynik. Kurs otwarcia w dniu debiutu odnotował 13% wzrost do ceny emisyjnej wynoszącej 7,30 zł.

Głównym akcjonariuszem spółki został Michał Sołowow z blisko 70% akcji i głosów w Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy.

Dzięki konsekwentnie realizowanej rozbudowie i modernizacji firmy w ciągu zaledwie kilku lat Barlinek S.A. stał się liderem w produkcji trójwarstwowych klejonych desek podłogowych. Sukcesywnie otwierano w pełni zautomatyzowane linie produkcyjne z nowoczesnym systemem obróbki, wyposażone w zespół komór suszarniczych, lakiernie, pakowalnie. Dzięki zastosowaniu najnowszej techniki obróbki drewna możliwym było osiągnięcie tzw. efektu deski postarzałej oraz produkcja podłóg o różnej połyskliwości i barwie. /1/

Wzrost możliwości wytwórczych wymuszał jednak ciągłą rozbudowę i modernizację oraz poszerzenie asortymentu wyrobów. Jesienią 2005 roku oddano do użytkowania nowoczesny tartak liściasty o zdolności przetarcia 150 tys. m3 rocznie, a w 2006 roku ukończono budowę tartaku drzew iglastych o rocznej mocy przerobowej 320 tys. m3. /2/

Równolegle z zespołem tartaków uruchomiono nowoczesną, w pełni zautomatyzowaną suszarnię. Inwestycje tartaczne wykonano z myślą o surowcu do produkcji finalnego wyrobu  Deski Barlineckiej.

Dziś, po uruchomieniu kolejnych linii wytwórczych, potencjał produkcyjny wynosi ponad 9 mln m2 podłóg rocznie. Barlinecki zakład zajmuje pozycję lidera w ilości sprzedanych drewnianych podłóg. Przedsiębiorstwo stało się największym producentem wytwarzającym klejoną deskę podłogową w kraju oraz jednym z największych na świecie.

Jakość i trwałość barlineckiego produktu została potwierdzona wieloma prestiżowymi nagrodami. W 2012 roku trójwarstwowa Deska Barlinek zwyciężyła w niezależnym teście jakości podłóg drewnianych, jaki przeprowadzono w Szwedzkim Instytucie Technicznym, okazując się bardziej odporna na ścieranie i plamy niż podłogi innych czołowych europejskich producentów.

Nagród i wyróżnień tego typu w ostatnich latach było wiele. Marka wyrobów z Barlinka sprawiła, że Barlinek S.A. zajmuje obecnie pozycję lidera sprzedaży podłóg drewnianych nie tylko w Polsce, ale i w Europie oraz na świecie. Podłogi z logo przedsiębiorstwa można dziś kupić w 55 krajach na 5 kontynentach. /3/ Eksport stanowi ponad 60 % produkcji zakładu.

Obok słynnej Deski Barlineckiej w ofercie spółki są także podłogi lite i parkiety dwuwarstwowe, a także biopaliwa drzewne: pelet i brykiet kominkowy. Fabryka ekologicznego paliwa (peletu), w której przetwarza się wszelkie poprodukcyjne odpady drzewne jest w stanie wyprodukować rocznie do 50 tys. ton.

Jest to tylko jedno z działań ekologicznych. Innym - związanym z ochroną środowiska naturalnego - jest uczestnictwo w projekcie zalesienia, który przewiduje zasadzenie jednego drzewa za każdą sprzedaną paczkę podłogi. Takich akcji jest więcej, warto wspomnieć choćby finansowanie działań zmierzających do ochrony sokoła wędrownego i opieka nad pomnikami przyrody.

Barlinek - miasto o tak dużych tradycjach przetwórstwa drzewnego - doczekało się zakładu zatrudniającego około tysiąca jego mieszkańców, który stał się krajowym potentatem produkcji drzewnej. Marka Barlinek z sukcesem połączyła tradycję z nowoczesnym i dynamicznym podejściem do biznesu.

 

barlinek

Zakłady drzewne z lotu ptaka w fotografii motolotniarza Konrada Ziębakowskiego (skylife.pl)

 

Andrzej Mrowiński

 

1/ artykuł w „Gazecie Wyborczej” z dn. 31.05.2004, „Nowa linia do produkcji deski Barlineckiej”
2/ artykuł „Barlinek uruchomił kolejną linię produkcyjną” z dnia. 26.06.2006 r. zamieszczony na stronie internetowej: drewno.pl/artykuly/3147
3/ strona internetowa: barlinek.com

Dziękujemy za zwrócenie uwagi. Artykuł został poprawiony.

Komentarze  

0 # Guest 2019-02-28 12:29
Pod zdjęciem kierownictwa figuruje dość istotny błąd: drugi od lewej nie jest Pan Marcinkiewicz, tylko Roman Marcinkowski.
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować | Zgłoś administratorowi

Dodaj komentarz

Wpisy wulgarne, zawierające kłótnie (tzw. trolling), obsceniczne czy obrażające innych komentatorów i naruszające podstawowe zasady netykiety (np. pisane DUŻYMI LITERAMI), nie będą publikowane. Zapraszamy do kulturalnej dyskusji. Nie odpowiadamy na anonimowe komentarze. Nie publikujemy komentarzy z błędami ortograficznymi. Prosimy zaloguj się lub zarejestruj. Rejestracja jest jednoznaczna z akceptacją regulaminu.

Kod antyspamowy
Odśwież